Yönü biliyorum — peki nerede duracağım?

İki seviyeli faktöriyel ilk soruyu iyi cevaplar: sıcaklığı artır, verim yükselir. İkinciyi cevaplayamaz ve sebebi geometriktir — iki nokta bir doğru belirler, doğrunun da tepesi yoktur. O doğru boyunca yeterince ilerlerseniz optimumun yanından geçip gidersiniz ve deney sizi hiç uyarmaz.

Yanıt yüzeyi ne ekler. Önce merkezde tekrarlanan koşular. Oradaki yanıt, köşeleri birleştiren doğrunun belirgin şekilde dışındaysa yüzey eğridir — ve bu, başka hiçbir şeye girişmeden önce SINANABİLİR. Sonra eksenel koşular: her faktör alışılmış alt ve üst değerinin ötesine itilir, böylece üçüncü ve dördüncü seviyesini kazanır. Kare terim ancak o zaman tahmin edilebilir; bükülebilen tek şey de kare terimdir.

CCD mi Box-Behnken mi? Merkezi bileşik tasarım köşe koşularını da içerir, yani düz faktöriyel bilgisini de verir. Eksenel noktaları ±1'in dışındadır — istatistiksel olarak iyi, ama faktör zaten fiziksel sınırındaysa imkânsız; o durumda yüz-merkezli sürümü kullanın. Box-Behnken ise hiçbir koşuda tüm faktörleri aynı anda uca götürmez; o kombinasyon tehlikeliyse istediğiniz tam olarak budur.

Cevabı okumak. Uydurulan yüzeyi çözmek bir durağan nokta verir — eğimin her yönde sıfır olduğu yer. Bu nokta otomatik olarak tepe DEĞİLDİR. Kararı özdeğerler verir: hepsi negatifse maksimum, hepsi pozitifse minimum, işaretler karışıksa eyer noktası. Eyer bir yönde yükselir diğerinde alçalır; yani bölgenin içinde optimum hiç yoktur. Dürüst hamle bir sırt seçip onu izlemek ve daha ileride yeni bir tasarım koşmaktır. SenSight size sadece koordinat vermez, sınıfı da söyler.

Bir tuzak daha. Durağan nokta gerçekten koştuğunuz aralığın dışına düşerse model ekstrapolasyon yapıyordur. Model yalnızca veri topladığınız yerde uyduruldu. Böyle bir noktayı keşfedilmeye değer bir yön sayın, benimsenecek bir ayar olarak asla.